Wstęp do programowania obiektowego w C++
W poprzednich artykułach z kategorii „C++” omawiałem programy, które składały się z funkcji main, a w niektórych przypadkach również z innych funkcji zdefiniowanych przez programistę (np. do obliczania sumy). Takie rozwiązanie miało swoje wady i zalety, ale jak pewnie ambitne osoby zdążyły się zorientować, tego typu schemat pracy nie nadaje się do tworzenia dużych systemów informatycznych składających się z tysięcy linii kodu.
Pisząc programy komputerowe bez używania klas w końcu dochodzimy „do sufitu” orientując się, że dopisywanie kolejnych linijek w mainie, który zaczął rozrastać się do niebotycznych rozmiarów po prostu mija się z celem. Aby tworzenie aplikacji było łatwiejsze i bardziej intuicyjne wprowadzono coś takiego jak programowanie zorientowane obiektowo.
Pierwsza klasa
Siedząc przy biurku otacza nas bardzo wiele różnych przedmiotów takich jak, klawiatura, myszka, komputer, monitor czy po prostu długopis. W programowaniu każdą taką rzecz opisujemy klasą, a jej konkretny egzemplarz w programie to obiekt. Pisząc zwykłe programy w C++, też używamy obiektów na przykład klasy int, każda zmienna typu całkowitego to przecież taki obiekt:
int obiektKlasyInt; //tworzymy obiekt klasy int obiektKlasyInt = 10;
Czym więc są klasy? To nic innego jak wzorce obiektów, czyli opis jakiegoś rzeczywistego bądź abstrakcyjnego bytu (długopis, krzesło, stół, książka itd.), na podstawie którego tworzymy obiekty.
To na razie tyle z teorii, teraz przejdźmy do praktyki. Składnia klasy w C++ prezentuje się tak:
class NazwaKlasy {
};
Gdzie NazwaKlasy to po prostu nazwa naszego obiektu jak okno, biurko itd. Bardziej ogólny kod z funkcją main:
#include <iostream>
using namespace std;
class NaszaPierwszaKlasa {
};
int main() {
return 0;
}
Długopis jest pewnym obiektem, który służy do pisania na kartce papieru bądź w zeszycie dla naszych potrzeb kartką będzie ekran komputera. Skoro więc jest to obiekt i to jeszcze taki, który występuje w fizycznej formie to możemy stworzyć sobie klasę długopis:
#include <iostream>
using namespace std;
class Dlugopis {
};
int main() {
return 0;
}
Mając klasę Dlugopis (na razie jeszcze nic ona nie robi) stwórzmy w funkcji main obiekt tej klasy:
Dlugopis dlugopis1; //tworzenie obiektu klasy Dlugopis
Cały kod:
#include <iostream>
using namespace std;
class Dlugopis {
};
int main() {
Dlugopis dlugopis1;
return 0;
}
A propos nazw klas to w programowaniu przyjęło się, że pisze się je z dużej litery.
